Σάββατο 20 Οκτωβρίου 2018

Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ: «Τούρκοι μού ζήτησαν να συγγράψω την επιστολή προς Ερντογάν»


Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ: «Τούρκοι μού ζήτησαν να συγγράψω την επιστολή προς Ερντογάν»
Το λόγο για τον οποίο αποφάσισε να αποστείλει την προ ημερών επιστολή στονΤούρκο Πρόεδρο Ερντογάν, εξηγεί ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ, σε σχετική ανακοίνωσή του.
Ο Μητροπολίτης Πειραιώς υπογραμμίζει, μάλιστα, στην ανακοίνωσή του ότι πρόκειται για ανθρώπους, οι οποίοι στην Τουρκία δηλώνουν Μουσουλμάνοι, ενώ στην πραγματικότητα είναι πιστοί στον Τριαδικό Θεό. Επιπλέον, επισημαίνει ότι το συγκεκριμένο κείμενο, είναι και μία έμμεσος απάντηση στην Ελληνική Πολιτεία που με το Τέμενος στο Βοτανικό, συμπράττει στην επίσημη παρουσία του Ισλάμ στο λεκανοπέδιο της Αττικής.
Αναλυτικά η ανακοίνωση του Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ:
Επειδή αρκετοί παραξενεύτηκαν και άλλοι ειρωνεύτηκαν την ενέργεια αποστολής μιάς αντιρρητικής προς το Ισλάμ επιστολής προς τον Πρόεδρο της γείτονος Τουρκίας και έκριναν «κατ’ όψιν» μη έχοντες γνώσι της στόχευσεως του εγχειρήματος, οφείλομεν προς άρσι κάθε παρανοήσεως, να αποκαλύψωμε ότι παρεκλήθημεν από κύκλους της γείτονος χώρας, να δημοσιοποιήσωμε μία κριτική αποδόμησι της ανθρωποκατασκευασμένης θρησκείας του Ισλάμ, που αποτελεί το κοσμοείδωλο και τον πυλώνα του μοντέλου εξουσίας του Προέδρου Ερντογάν.
Για να προκαλέση το ενδιαφέρον και να διαδοθή ευχερέστερον η αποδόμησις της ψευδοθρησκείας που κατακυριεύει εκατομμύρια συνανθρώπων μας στη γείτονα χώρα, επελέγη αυτός ο τρόπος, της υπό μορφήν επιστολής προς τον επιβάλλοντα μετά μανίας το ισλαμικό κοσμοείδωλο Πρόεδρον Ερντογάν, καταθέσεως των αποδείξεων από το ίδιο το Κοράνιο της ανθρωποκατασκευής του.
Είναι γνωστόν ότι στις χώρες που επικρατεί το Ισλάμ, η οποιαδήποτε κριτική προς αυτό αποτελεί έγκλημα καθοσιώσεως και τιμωρείται βαρύτατα από τον νόμο. Επομένως διά την προστασία και των διακινούντων το θέμα, χρησιμοποιήθηκε αυτός ο τρόπος της διακινήσεως υπό μορφήν επιστολής προς τον Πρόεδρον Ερντογάν των στοιχείων που αποδεικνύουν πλήρως το ανθρωποπαθές και το ψευδές της θρησκείας του Ισλάμ.
Ήδη οι κύκλοι που ανέφερα, οι οποίοι εμφανίζονται ως δήθεν Μουσουλμάνοι, ενώ είναι περισσότερον πιστοί από εμάς στον Αληθινό Τριαδικό Θεό, με ενημέρωσαν ότι σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης το συγκεκριμένο κείμενο έχει 4.158.354 «χτυπήματα» και συνεχίζεται η κυκλοφόρησίς του.
Αυτή ήταν λοιπόν η στόχευσις του εγχειρήματος και όχι ασφαλώς ο «προσηλυτισμός» του Προέδρου Ερντογάν.
Ταυτοχρόνως το συγκεκριμένο κείμενο, είναι και μία έμμεσος απάντησις στην Ελληνική Πολιτεία που με το Τέμενος στο Βοτανικό, ιδρύουσα Ν.Π.Ι.Δ., συμπράττει στην επίσημη παρουσία του Ισλάμ στο λεκανοπέδιο της Αττικής, καθώς και σε διάφορες ισλαμικές ιστοσελίδες της χώρας μας που προβάλλουν αυτή την απαράδεκτη θρησκευτική παραδοχή εγκλήματος, ψεύδους και στρεβλώσεως των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
+ ο Πειραιώς ΣΕΡΑΦΕΙΜ"

πηγη ΔΟΓΜΑ

Πειραιώς Σεραφείμ: ''Ο φόβος, ο τρόμος, η το χρήμα κλείνει τα στόματα;''



Του Σεβ. Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ

Οἱ πρόσφατες πολύνεκρες ἐπιθέσεις στίς Βρυξέλλες καί τήν Λαχώρη τοῦ Πακιστάν ἀπό Ἰσλαμιστές ἐναντίον ἀδιακρίτως Εὐρωπαίων πολιτῶν στήν πρώτη καί Ρωμαιοκαθολικῶν Πακιστανῶν στή δεύτερη πού ἑόρταζαν τό Πάσχα τους, ἐπαναφέρει τραγικά τό παγκόσμιο πρόβλημα ἀσφάλειας πού ἀπειλεῖ ἡ ἰδεοληψία τοῦ Ἰσλάμ, γεγονός πού ἐπιμελῶς ἀποσιωπᾶται ἤ ἀποκρύπτεται ἀπό δημοσιογραφικούς καλάμους πού ἤ εὐρίσκονται σέ διατεταγμένη ὑπηρεσία ἀπό τό Σουνιτικό μπλόκ πού πληρώνει καλά!!! ἤ ἀνήκουν στόν εὑρύ κύκλο τῶν λεγομένων «χρησίμων ἠλιθίων» τοῦ συστήματος ἤ βαθιά ἰδεοληπτικοί κινοῦνται ἀπό τό δαιμονικό μῖσος τους κατά τοῦ Χριστιανισμοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας καί θεωροῦν τό Ἰσλάμ ὡς δῆθεν πρόσφορο μέσο γιά τήν ἐκζητουμένη ἀπομείωσή τους.

Εἶναι ἐνδεικτικό πῶς ἀξιόλογοι δημοσιογράφοι φτάνουν στό σημεῖο νά ἰσχυρίζονται γιά τίς ἐγκληματικές αὐτές ἐνέργειες ὅπου τά θύματα καί οἱ θῦτες ἔχουν τό ἴδιο τραγικό τέλος «Ποιός φταίει; Τό Ἰσλάμ; Τότε μήπως φταίει καί τό Εὐαγγέλιο γιά τά ἐγκλήματα τῶν Σταυροφόρων ἤ τοῦ Μπούς;» (Ἐφημ. Real News 26/3/2016, σελ. 28) παραθεωρώντας ἀπαράδεκτα ὅτι τό μέν Ἰσλάμ στό ἱερώτατό του Βιβλίο πού προσωποποιεῖται ὁ «Θεός», ἐμπεριέχει ὅλη αὐτή τήν ἀπάνθρωπη ἐγκληματική καί αἱματηρή ἰδεολογία τῆς δολοφονίας τῶν ἀντιφρονούντων καί τοῦ ἱεροῦ πολέμου γιά τήν «πίστη», ἐνῶ στό Εὐαγγέλιο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ δέν ὑπάρχει ἡ παραμικρή νύξι γιά πόλεμο κατά τῶν ἀπίστων ἤ γιά πολεμικό ἀγώνα γιά τήν ἐπικράτηση τοῦ Εὐαγγελικοῦ κηρύγματος.

Ἀντιθέτως ἡ ἀγάπη πρός τούς ἐχθρούς θεωρεῖται τό μοναδικό κριτήριο γιά τήν πρός τόν Θεό ὁμοήθεια καί τήν ὁμοίωση τοῦ ἀνθρώπου πρός τόν Δημιουργό του, «πλὴν ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν καὶ ἀγαθοποιεῖτε καὶ δανείζετε μηδὲν ἀπελπίζοντες, καὶ ἔσται ὁ μισθὸς ὑμῶν πολύς, καὶ ἔσεσθε υἱοὶ ὑψίστου, ὅτι αὐτὸς χρηστός ἐστιν ἐπὶ τοὺς ἀχαρίστους καὶ πονηρούς. Γίνεσθε οὖν οἰκτίρμονες, καθὼς καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν οἰκτίρμων ἐστί.» (Λουκ. 6,35-36).

Οἱ δολοφόνοι καμικάζι αὐτοκτονίας πού σκοτώνονται, σκοτώνοντας τούς «ἀπίστους» ἐφαρμόζουν κατά γράμμα τήν ἐντολή τοῦ δῆθεν Θεοῦ στό προσωποποιημένο του βιβλίο Κοράνιο, τῆς σούρας «Τά λάφυρα» (Al anfal) πού ἀναφέρεται στή μάχη τοῦ Μπέντερ ὅπου οἱ Μουσουλμάνοι ὑπό τόν Μωάμεθ ἐπετέθησαν σέ καραβάνι τῆς Μέκκας καί στόν στῖχο 17 πού λέει: «Τούς ἀπίστους δέν τούς σκοτώνετε ἐσεῖς ἀλλά ὁ Θεός.

Ὅταν ρίχνεις τό ἀκόντιό σου δέν τό ρίχνεις ἐσύ, ἀλλά ὁ ἴδιος ὁ Θεός προκειμένου νά δοκιμάσει τούς πιστούς του μέ δοκιμασία ἡ ὁποία εῖχε λαμπρά ἀποτελέσματα» καί στόν στῖχο 18 «ὁ Θεός τό κάνει αὐτό ἐπειδή ἀκυρώνει τά σχέδια τῶν ἀπίστων».

Στήν σούρα «Τό στρωμένο τραπέζι» (Al maida) στόν στῖχο 33 ἀναφέρεται ὅτι λέει ὁ «Θεός»: «Νά ποιά θά εἶναι ἡ ἀμοιβή ὅσων πολεμοῦν τό Θεό καί τόν Ἀπόστολό Του θά σκοτώνονται, θά σταυρώνονται, θά κόβονται τά χέρια καί τά πόδια τους, θά ἐξορίζονται ἀπό τή χώρα τους» καί στήν σούρα πού προαναφέρθηκε «Τά λάφυρα» στό στῖχο 12 ὁ «Θεός» διακηρύσσει: «Θά γεμίσω μέ τρόμο τίς καρδιές τῶν ἀπίστων. Χτυπῆστε τους στό τράχηλο καί στίς ἄκρες τῶν δακτύλων τους».

Τότε λοιπόν ὑπῆρχε τό δόρυ καί τό μαχαίρι πού ὁ Θεός τοῦ Ἰσλάμ μέ τό χέρι τῶν πιστῶν ἐξακόντιζε, σήμερα ὑπάρχει ἡ βόμβα καί ἡ ἀνατίναξι γιατί ἡ ὑποχρέωσι τῶν πιστῶν εἶναι λέει ὁ «Θεός» στό Κοράνιο στήν σούρα «Μωάμεθ» (Muhamand) στό στῖχο 4 «ὅταν συναντᾶτε τούς ἀπίστους νά τούς σκοτώνεται καί νά τούς σφάζετε».

Ὅλα αὐτά βέβαια γιατί στή σούρα «Τό ὄρος Σινᾶ» (Al tour) στό στῖχο 17 «ὅσοι φοβοῦντια τόν Κύριο θά μποῦν στούς κήπους καί θά ἀπολαύσουν τίς χαρές», στό στῖχ. 19 «φᾶτε πιεῖτε καί χαρεῖτε ὡς ἀνταμοιβή τῶν πράξεών σας», στό στῖχ. 20 «ξαπλῶστε σέ καλοστρωμένα κρεββάτια καί σμῖξτε μέ ἁγνές παρθένες, οἱ ὁποῖες ἔχουν μαῦρα καί μεγάλα μάτια», στό στῖχ. 22 «θά τούς προσφέρουμε καρπούς καί κρέατα τῆς ἀρεσκείας τους».

Στή σούρα «Τό γεγονός» (Al uakia), στό στῖχ. 8 διασαλπίζεται «ἄλλοι θά πᾶνε στά δεξιά, εὐλογημένοι αὐτοί στά δεξιά», στό στῖχ. 15 «θά ἀναπαύονται σέ χρυσούφαντα ἀνάκλιντρα στολισμένα μέ πέτρες πολύτιμες» στό στῖχ. 17 «γύρω τους θά περιφέρονται νεαροί ἀγέραστοι μέ κύπελλα, μέ κανάτες καί ποτήρια γεμάτα μέ ποτά ἐκλεκτά», στό στῖχ. 22 «θά κάθονται μαζί τους ἁγνές παρθένες μέ μαῦρα μάτια αὐτή θά εἶναι ἡ ἀμοιβή γιά τίς πράξεις τους».

Γιά νά τά ζήσουν ὅλα αὐτά πρέπει λέει ὁ Θεός τοῦ Ἰσλάμ στή σούρα «Ὁ σίδηρος» (Al hadid) στῖχ. 21 «νά πολεμᾶτε λοιπόν μέ γενναιότητα γιά νά σᾶς συγχωρήσει ὁ Κύριος καί νά ἀπολαύσετε τίς ἠδονές τοῦ παραδείσου».

Ἑπομένως κατόπιν τῶν ἀνωτέρω πού δέν εἶναι οὔτε ἰδεοληψίες, οὔτε καλά πληρωμένες τοποθετήσεις ἀλλά ad hock αὐτό πού πράγματι κηρύσσει τό Ἰσλάμ καί πού ἐφαρμόζεται κατά γράμμα στίς παραπάνω τραγωδίες οἱ δολοφόνοι πού ἀνατινάζονται σκοτώνοντας τούς «ἀπίστους» γιά νά «ἀπολαύσουν τίς ἠδονές τοῦ παραδείσου»!!! γιά τό Ἰσλάμ εἶναι μάρτυρες τοῦ «Θεοῦ» καί ἄξιοι τιμῆς καί δόξας, ἐνῶ οἱ Σταυροφόροι πού ἀνεφέρθησαν ὄντως διαστρέβλωσαν τό Εὐαγγέλιο σάν γνήσια τέκνα τοῦ Παπισμοῦ, πού ἀποτελεῖ ἀπολυταρχικό σύστημα μυστικιστικῆς κοσμοθεωρίας καί διαστροφῆς τῆς ἐννοίας τῆς Ἐκκλησίας, πού διέστρεψε τήν Ἐκκλησιολογία Της καί ἀπεδείχθη νέος ρωμαϊκός ἐθνισμός (paganismus) ὑπό πνευματική μεταμφίεσι πού δηλητηρίασε τήν καρδιά τῆς Ἐκκλησίας καί ἀφήρεσε τήν μυστική ἐλευθερία ἐν Χριστῷ κάθε ἀνθρώπου καί ἀπέβη τό ἀναπόφευκτο αἴτιο τοῦ Προτεσταντισμοῦ, τοῦ ἀθεϊσμοῦ καί τοῦ μηδενισμοῦ. Ἄλλωστε μή λησμονοῦμε ὅτι ἡ ἀληθής πτῶσι τῆς Κωνσταντινουπόλεως δέν ἔγινε τό 1453 ἀλλά τό 1204 ἀπό τήν Δ΄ Σταυροφορία.

Συνεπῶς τό Ἰσλάμ ὡς θρησκευτική παραδοχή εὐθύνεται γιά τά πολυώδινα βάσανα τῶν πολυνέκρων ἐπιθέσεων καί γι’ αὐτόν ἀκριβῶς τόν λόγο ἡ θρησκευτική παραδοχή τοῦ Ἰσλάμ εἶναι ἀσύμβατη μέ τό Εὐρωπαϊκό κεκτημένο τῆς ἀνεξιθρησκείας καί τῆς ἀνεκτικότητος καί οἱ Εὐρωπαϊκοί λαοί δέν μποροῦν νά ἀποδεχθοῦν ἐφιαλτικές ἀπόψεις σάν ἐκεῖνες τοῦ R. N. Coudenhov E-Kalergi στό σύγγραμμά του Praktischer Idealismus ἤ τοῦ κ. G. Soros πού πρό τριμήνου δήλωσε στήν Τουρκία ὅτι χρηματοδότησε Μ.Κ.Ο. μέ 11 δισεκατομμύρια δολλάρια γιά νά πλημμυρίσουν μέ Μουσουλμάνους τήν Εὐρώπη.

Τά ἀνωτέρω ἐπιρρωνύει ἡ πρόσφατη κοινή συνέντευξη τοῦ Προέδρου τῆς Κομισιόν κ. Ζάν Κλώντ Γιούνκερ στίς Ἐφημερίδες, τήν Γερμανική «Die Welt», τήν Ἰταλική «La Repubblica», τήν Ἰσπανική «El Pais», τήν Βελγική «Le Soir», τήν Γαλλική «Le Figaro καί τίς Ἑλβετικές «La Tribune de Geneve» καί «Der Tagesanzsiger»: «Φαίνεται σάν ἡ τρομοκρατία ἡ ὁποία μᾶς χτυπᾶ σήμερα νά ἦταν εἰσαγόμενη ἀλλά ἐκεῖνοι πού διαπράττουν αὐτές τίς πράξεις γεννήθηκαν ἐδῶ, πέρασαν ἀπό τά Σχολεῖα μας καί ἔλεβαν ἐνεργά μέρος στήν κοινωνική μας ζωή. Δίνουν τήν ἐντύπωση μόνο ὅτι ἔρχονται ἀπό ἀλλοῦ ἀλλά ἔρχονται ἀπό ἐδῶ».

Τέλος ἐντύπωση προκαλεῖ στόν 21ο αἰ. ἡ ἀποδοχή ἀπό τούς δῆθεν προοδευτικούς μιᾶς ἐπίσημης διακήρυξης ρατσισμοῦ καί κατωτερότητος τῆς γυναίκας πού σηματοδοτεῖ ἡ μουσουλμανική μαντίλα, τήν ὁποία θεσμοθετεῖ ὁ ψευδοθεός τοῦ Ἰσλάμ στή σούρα «Οἱ συνασπισμένες φυλές» (Al ahzamb) στῖχ. 59 «Προφήτη παράγγειλε στίς γυναῖκες σου, στίς κόρες σου καί στίς γυναῖκες τῶν πιστῶν νά ἀφήνουν τήν καλύπτρα τους νά κρέμεται μέχρι τά πόδια, ἔτσι δέν θά τίς ἀναγνωρίζουν εὔκολα καί δέν θά τίς συκοφαντοῦν».

Γιατί στήν σούρα «Οἱ γυναῖκες» (Al nisa) στῖχ. 34 «Οἱ ἄντρες εἶναι ἀνώτεροι ἀπό τίς γυναῖκες, λόγω τῆς ἰδιαιτερότητος μέ τήν ὁποία τούς ἀνύψωσε ὁ Θεός πάνω ἀπό τίς γυναῖκες...ἐκεῖνες τῶν ὁποίων τήν ἀνυπακοή φοβᾶστε νά τίς μαλώνετε, νά τίς ἀπομακρύνετε ἀπό τό κρεββάτι σας καί νά τίς δέρνετε» 700 χρόνια μετά τήν διακήρυξη τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ διά τοῦ Ἀποστόλου τῶν Ἐθνῶν θείου Παύλου: «Οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδέ Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδέ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καί θήλυ· πάντες γάρ ὑμεῖς εἷς ἐστέ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ» (Γαλ. 3, 28) Ἀπορίας ἄξιο εἶναι ἡ σιωπή τοῦ φεμινιστικοῦ κινήματος καί τῶν ψευδοακτιβιστῶν τῆς ἰσότητος τῶν ἀνθρώπων. Ἀλλά φαίνεται ὁ φόβος καί ὁ τρόμος ἤ τό χρῆμα κλείνουν τά στόματα.

Κυριακή 2 Σεπτεμβρίου 2018

Πρωτ. Γεώργιος Μεταλληνός: Πολιτική υποτέλειας με ευρωπαϊκόν ένδυμα



Πολιτικὴ ὑποτέλειας μὲ εὐρωπαϊκὸν ἔνδυμα
Οἱ σύγχρονοι πολιτικοί διέψευσαν τά ὁράματα τῶν μεγάλων ἡγετῶν τοῦ Ἑλληνισμοῦ
Γράφει ὁ πρωτοπρ. πατήρ Γεώργιος ∆. Μεταλληνός
Τό γένος µας ἐλευθερώθηκε µετά ἀπό δουλεία αἰώνων σέ βαρβάρους ὂχι µόνο τῆς Ἀνατολῆς, ἀλλά καί τῆς ∆ύσης, πού ἐργάζονταν καί αὐτοί γιά τόν πνευµατικό θάνατο τοῦ Ἑλληνισµοῦ µέ τήν ἀποσύνδεσή του ἀπό τήν Ὀρθοδοξία. ∆υναµογόνος πηγή τοῦ Ἐθνικοῦ µας ἀγώνα ὑπῆρξε ἡ ἂσβεστη συνείδηση ὃτι «εὒδαιµον τό ἐλεύθερον»1. Ὁ Ἑλληνισµός δέν ἒπαυσε, καί στήν µακρόσυρτη περίοδο τῆς δουλείας, νά εἶναι φορέας καί συνεχιστής ἑνός παγκόσµιας ἐµβέλειας πολιτισµοῦ, πού δέν ἒσβησε οὒτε καί στήν πολυώνυµη δουλεία του: ἀραβοκρατία, φραγκοκρατία, ἑνετοκρατία, τουρκοκρατία καί ἀγγλοκρατία.
Ἡ πολιτιστική ταυτότητα τοῦ Ἒθνους µας εἶναι προϊόν τῆς συζεύξεως Ἑλληνικότητας καί Ὀρθοδοξίας, σέ µία ἓνωση θεανθρώπινη, στήν ὁποία θεῖο στοιχεῖο εἶναι ἡ ἒνσαρκη Ὀρθοδοξία - Ἰησοῦς Χριστός καί ἀνθρώπινο ὁ Ἑλληνισµός, ὡς ἱστορική σάρκα αὐτῆς τῆς «ἀσύγχυτης καί ἀδιαίρετης» ἓνωσης. Ἡ πραγµάτωσή της ὁδήγησε στήν ἐκ θεµελίων ἀναδόµηση καί µεταµόρφωση ἑνός πολιτισµοῦ, πού ὑπῆρξε ἡ κορύφωση τῆς ἀνθρωπίνης προόδου ἀπό τήν πτώση µέχρι τήν Σάρκωση. Ἀναζητώντας τήν καθολική Ἀλήθεια ἡ ἐλληνική θεοκεντρικότητα, ψηλαφοῦσε τήν θεία παρουσία στόν κόσµο, προσανατολίζοντας Χριστοκεντρικά τήν πορεία του πρός τό Ὃσιο, τό Ἀληθές, τό Ὡραῖο καί τό ∆ίκαιο, καί ἀνεπίγνωστα πρός τήν πηγή κάθε τελειότητας τόν Τρισυπόστατο Θεό. Ὁ Χριστιανισµός ὡς Ὀρθοδοξία, θά καταξιώσει καί ἐξαγιάσει τήν γνήσια «ζήτηση»2 τοῦ ἑλληνικοῦ κόσµου.

Σάββατο 25 Αυγούστου 2018

Μέχρι πότε θα φιμώνονται οι παπάδες μας;

 


Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός
Ἐδῶ καί δυό χρόνια περίπου, ὅσοι ἀπό τούς ἱερεῖς μας εἶναι φιλότιμοι, εὐλαβεῖς καί καθαρόαιμοι Ὀρθόδοξοι, βιώνουν ὁμολογουμένως ἕνα ἰδιάζον καί πρωτόγνωρο γι’ αὐτούς βασανιστήριο: Τους ἔχει φορεθεῖ μέ τό στανιό φίμωτρο διπλῆς ραφῆς, μή τυχόν καί ξεθαρρέψουν καί μιλήσουν ἀπό ἄμβωνος γιά τά δεινά τῆς Ὀρθοδοξίας μας, γιά τήν ἀπροκάλυπτη παραποίηση τῶν Ἀληθειῶν τῆς Πίστεώς μας.
Ἀπό τό Κολυμπάρι καί μετά, δηλαδή, ἀπό τήν Πεντηκοστή του 2016 καί ἐντεῦθεν, ὅσοι ἱερεῖς μας τολμοῦν καί πορεύονται δίπλα στό ποίμνιό τους ὡς ‘’ἑπόμενοι τοῖς Ἁγίοις ἡμῶν Πατράσι’’ καί ὅχι ὡς ‘’πειθόμενοι τοῖς ρήμασι τοῖς αἱρετικοῖς’’,  περνᾶνε δύσκολες ἡμέρες.
Στά κατάβαθα τῆς ψυχῆς τους ζοῦν διαρκῶς μία ἐξόχως βασανιστική σύγκρουση, ἡ ὁποία  μέρα μέ τήν ἡμέρα γίνεται ὅλο καί πιό ὀδυνηρή.
Τό συγκρουσιακό δίπολο, ἰσχυρότατο μέν, ἀλλά ὄχι καί ἀκαταμάχητο, ξεκινάει ἀπό τήν αὐτονόητη ἐπιθυμία τῶν παραδοσιακῶν μας παπάδων νά ὑπακούσουν στήν προτροπή τοῦ Ἀπ. Πέτρου ‘‘πειθαρχεῖν δεῖ Θεῷ μᾶλλον ἤ ἀνθρώποις’’.  
Ἀπό τήν μιά μεριά, λοιπόν, οἱ βουλές τοῦ Θεοῦ: ἡ ζῶσα ἐκκλησιολογική τους συνείδηση προσπαθεῖ νά τούς κρατήσει ὅρθιους καί δυνατούς πάνω στίς ἐπάλξεις τῆς Ὀρθοδοξίας καί τῆς ὀρθοπραξίας.

Δευτέρα 25 Ιουνίου 2018

IOYΔΕΣ, ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΤΕΣ καὶ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ, ποὺ τίποτε δὲν βρίσκουν στὴν ζωή τοῦ πιστοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ ὀρθό. Θέλουν τὴν Ἐκκλησία κομμένη καὶ ραμμένη στὰ μέτρα τους.

 

Ἔξω οἱ Ἰοῦδες ἀπὸ τὴν ζωήν μας!
«εἶπε δὲ τοῦτο …ὅτι κλέπτης ἦν» (Ἰω. ιβ´ 6)
Τοῦ πρωτ. π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ

 ἐφημ. «Ὀρθόδοξος Τύπος», 03.04.15

.             1. Λίγο πρὶν ἀπὸ τὴν θριαμβευτικὴ εἴσοδό του στὰ Ἱεροσόλυμα ὁ Χριστὸς ἔρχεται στὴν Βηθανία. Ἐπισκέπτεται τὸν φίλο του Λάζαρο καὶ τοὺς ἄλλους φίλους του ἐκεῖ σὲ μιὰ ἀποχαιρετιστήρια ἐπίσκεψη πρὶν ἀπὸ τὸ Πάθος του. Κάποιος μάλιστα κάλεσε τὸν Χριστὸ σὲ δεῖπνο.
.             Κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ δείπνου ἡ ἀδελφή τοῦ Λαζάρου Μαρία, κυριευμένη ἀπὸ τὴν μυστικὴ ἀγαλλίαση τῆς παρουσίας τοῦ Κυρίου, ἀφήνει νὰ ξεχειλίσει ἡ εὐγνωμοσύνη της γιὰ τὴν ἀνάσταση τοῦ ἀδελφοῦ της. Παίρνει, λοιπόν, ἕνα πολύτιμο μύρο καὶ ἀλείφει μ᾽ αὐτὸ τὰ πόδια τοῦ Χριστοῦ. Καὶ ἡ ποσότητα καὶ ἡ ποιότητα τοῦ μύρου δείχνουν τὴν ἀγάπη καὶ ἀφοσίωση τῆς γυναίκας πρὸς τὸν Διδάσκαλο.
.             Γι᾽ αὐτὸ ἡ πρωτοβουλία της, ποὺ ἔχει τὴν ἔννοια τῆς λατρείας καὶ τιμῆς πρὸς τὸν Μεγάλο Εὐεργέτη τοῦ ἀνθρώπου Χριστό, ἀσφαλῶς θὰ συγκίνησε, ὅπως συγκινεῖ καὶ σήμερα, σὰν ἐκδήλωση πίστεως καὶ εὐλαβείας.

.             2. Ὑπάρχει ὅμως καὶ κάποιος, ποὺ σκέπτεται διαφορετικά. Εἶναι ὁ σκοτεινὸς Ἰούδας, ποὺ σπεύδει νὰ κατακρίνει τὴν ἐνέργεια τῆς γυναίκας. Ἀσυγκίνητος μπροστὰ στὸ μεγαλειῶδες θέαμα τῆς εὐγνωμονούσας ἀγάπης, ψυχρὸς καὶ ἀδιάφορος γιὰ τὴν συγκινητικὴ ἐκδήλωση, ἀφήνει νὰ φανοῦν οἱ ὑλιστικές του διαθέσεις. Δὲν τολμᾶ ὅμως νὰ ἀποκαλύψει τὸν πραγματικὸ ἑαυτό του. Καλύπτει τὴν στειρότητα τῆς καρδιᾶς του μὲ τὸ πέπλο τῆς ὑποκρισίας. Φορεῖ προσωπεῖο, φαντασμαγορικὸ προσωπεῖο. Τὸ προσωπεῖο τοῦ φιλάνθρωπου καὶ τοῦ φιλόπτωχου καὶ παρουσιάζεται διαμαρτυρόμενος (δῆθεν) χάρη τῶν πτωχῶν. «Διατὶ τοῦτο τὸ μῦρον οὐκ ἐπράθη τριακοσίων δηναρίων καὶ ἐδόθη πτωχοῖς;» Τὸ ἐπιχείρημά του φαινομενικὰ εἶναι ὀρθὸ καὶ δίκαιο. Καὶ ἐντυπωσιάζει. Καταδικάζει μίαν ἄδικη σπατάλη -ἂν ὅμως εἶναι ποτὲ δυνατὸ νὰ θεωρηθεῖ σπατάλη ὅ,τι καθ᾽ οἱονδήποτε τρόπο προσφέρεται στὸν Θεό! Τὰ λόγια τοῦ Ἰούδα, ἀκουόμενα σὲ κάθε ἐποχή, ἔχουν τὴν δύναμη νὰ κλονίσουν τὸν θαυμασμὸ γιὰ τὴν πράξη τῆς Μαρίας. Διατὶ κατορθώνει πρὸς στιγμὴ ὁ Ἰούδας, νὰ παρουσιάζει τὴν ἀγάπη τῆς Μαρίας σὰν ἀδικία, καὶ τὴν ἀρετή της σὰν κακία. Τὸν ξεσκεπάζει ὅμως ὁ ἱ. Εὐαγγελιστής: «Εἶπε δὲ τοῦτο οὐχ ὅτι περὶ τῶν πτωχῶν ἔμελεν αὐτῷ, ἀλλ᾽ ὅτι κλέπτης ἦν καὶ τὸ γλωσσόκομον εἶχε καὶ τὰ βαλλόμενα ἐβάσταζε». Εἶναι σαφὴς ἡ ἀπουσία κάθε δυνατότητας σχέσεως ψυχικῆς μεταξὺ Μαρίας καὶ Ἰούδα. Αὐτὸς προφασίζεται τὸν φιλόπτωχο («προσχήματι δῆθεν εὐλαβείας» λέγει ὁ Χρυσόστομος), ἐνῷ κατ᾽ οὐσίαν δὲν σκέπτεται καὶ δὲν ἀγαπᾶ τίποτε ἄλλο παρὰ τὸν ἑαυτό του. Ἡ Μαρία ὅμως ἀποκάλυψε τὸν πλοῦτο τῆς ψυχῆς της, ποὺ εἶναι πρόθυμη, χάρη τοῦ Χριστοῦ, νὰ κάμει κάθε θυσία. Ἡ ἰδιοτέλεια δὲ καὶ ἡ ἀγάπη ἀπέχουν ὅσο ἡ ἡμέρα ἀπὸ τὴν νύκτα.

.             3. Μέσα στὴ ζωή τῆς Ἐκκλησίας ὁ τύπος τῆς Μαρίας ἐκφράζει τὴν τάξη ὅσων εἰλικρινὰ πιστεύουν στὸν Χριστό, ὅσων εἶναι ἀφοσιωμένοι σ᾽ αὐτὸν μὲ ὁλόκληρη τὴ ζωή τους, δοσμένοι σ᾽ Ἐκεῖνον καὶ ζοῦν μονάχα γιὰ χάρη Ἐκείνου. Εἶναι τὰ «γνήσια μέλη» τῆς Ἐκκλησίας. Ὅσοι δέχθηκαν μὲ ὅλη τους τὴν ὕπαρξη τὸ κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου καὶ προσπαθοῦν νὰ ρυθμίσουν σύμφωνα μ᾽ αὐτὸ τὴ ζωή τους. Ὅσοι δέχονται τὸν Χριστὸ ὡς τὸν μοναδικὸ βασιλέα καὶ Κύριο τῆς ζωῆς τους.
.             Παράλληλα ὅμως μὲ αὐτοὺς τοὺς χριστιανοὺς ὑπάρχουν πάντα καὶ οἱ Ἰοῦδες. Χριστιανοὶ κατ᾽ ὄνομα, ποὺ δὲν εἶναι ἀπαραίτητο νὰ ἀναζητῶνται μόνο στὴν τάξη τῶν λαϊκῶν! Μὲ στενότερο δεσμὸ μὲ τὸν κόσμο καὶ ὄχι μὲ τὸν Χριστό. Καλυπτόμενοι μὲ διάφορα προσωπεῖα καὶ αὐτοῦ ἀκόμη τοῦ μαθητῆ καὶ συνεργάτη τοῦ Χριστοῦ, σὰν τὸν Ἰούδα. Κόπτονται δῆθεν γιὰ τὸν Χριστὸ καὶ τὸ Εὐαγγέλιό του, ἐνῷ στὴν οὐσία εἶναι τελείως ξένοι πρὸς αὐτὸ καὶ τὸ μισοῦν. Περιφρονητὲς τῶν μυστηρίων τοῦ Θεοῦ, δὲν γνωρίζουν τὴν ἀναγεννητικὴ δύναμή τους, διότι, πωρωμένοι καὶ ἀνάλγητοι, δὲν ἔνοιωσαν ποτὲ τὴν ἀνάγκη νὰ μετανοήσουν. Δὲν διστάζουν, μάλιστα, νὰ εἶναι ὑλιστές, φροϋδιστὲς καὶ μέλη σκοτεινῶν Ἑταιρειῶν καὶ νὰ παρουσιάζονται σὰν θερμοὶ χριστιανοὶ στὰ μάτια τῶν ἀνθρώπων. Ὅλων αὐτῶν ὁ πτωχὸς καὶ ἀγωνιστὴς Χριστὸς δὲν ἀγγίζει καμμιὰ χορδὴ τῆς καρδιᾶς των. Γιατί τὸ μόνο, ποὺ δὲν ἔχει δοθεῖ ἀπ᾽ αὐτοὺς ποτὲ στὸν Χριστό, εἶναι ἀκριβῶς ἡ καρδιά τους. Γι᾽ αὐτὸ καὶ δὲν θὰ διστάσουν μὲ τὴν πρώτη εὐκαιρία νὰ προδώσουν τὸν Χριστό. Γιατί δὲν πίστευσαν ποτὲ σ᾽ Ἐκεῖνον, παρὰ στὸν ἑαυτό τους καὶ θεοποιοῦν τὶς ἀδυναμίες καὶ τὰ πάθη τους. Πιστεύουν στὸν Χριστό, τόσο μόνο, ὅσο «χρειάζεται», γιὰ νὰ κατορθώνουν μὲ τὴν καπηλεία τοῦ ὀνόματός Του νὰ ἔχουν ὠφέλη καὶ κατὰ κόσμον ἐπιτυχίες, σταδιοδρομίες ζηλευτὲς καὶ πλούτη.

.             4. Νὰ ὅμως ποὺ ἐπιμένουν αὐτοὶ ἀκριβῶς οἱ «κατ᾽ ὄνομα χριστιανοὶ» νὰ θέλουν, ὅπως ὁ Ἰούδας, νὰ ρυθμίσουν τὴν ζωή καὶ τὴν πορεία τῆς Ἐκκλησίας, ὅσων δηλαδὴ γνήσια πιστεύουν στὸν Χριστό. Εἶναι οἱ ἐκσυγχρονιστὲς καὶ οἰκουμενιστές, ποὺ τίποτε δὲν βρίσκουν στὴ ζωή τοῦ πιστοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ ὀρθό. Θέλουν τὴν Ἐκκλησία κομμένη καὶ ραμμένη στὰ μέτρα τους. Νὰ πορεύεται ὄχι κατὰ τὸ αἰώνιο θέλημα τοῦ θείου της Ἱδρυτοῦ, ἀλλὰ κατὰ τὶς δικὲς των ἐπιθυμίες καὶ ὀρέξεις. Καταγγέλλουν τὴν εὐσέβεια σὰν ὑπερβολή, τὴν ἐμμονὴ στὴν πίστη καὶ παράδοση τῶν Πατέρων ὡς «εὐσεβισμό», κατηγοροῦν τὴν ἐγκράτεια καὶ εὐλάβεια σὰν καλογηρισμὸ καὶ πολεμοῦν τὴν ἀγωνιστικότητα καὶ τὸ γενναῖο φρόνημα σὰν «ταλιμπανισμὸ» καὶ ἀκρότητα. Ἰοῦδες καὶ αὐτοί, λαθρεπιβάτες τοῦ σκάφους τῆς Ἐκκλησίας, θέλουν νὰ ὑποκλέψουν τὴν γνησιότητα τῶν κανονικῶν ἐπιβατῶν της. Ὁπότε γεννᾶται τὸ ἐρώτημα. Θὰ ἀνεχθεῖ ὁ πιστὸς λαὸς τοῦ Θεοῦ νὰ ρυθμίζουν Ἰοῦδες τὴν ζωή του;
.             Τὴν ἀπάντηση δίνει ὁ ἴδιος ὁ Χριστός μας μὲ ὅσα λέγει στὸν Ἰούδα. «Ἄφες αὐτὴν», τοῦ ἀπαντᾶ. «Ἄφησέ την ἥσυχη καὶ νὰ μὴ τὴν ἐλέγχεις. Μὴ τὴν ἐμποδίζεις νὰ ἐκδηλώσει τὴν εὐλάβειά της. Τὴν ἀγάπη της πρὸς τὸν Θεό της. Μὴ τὴν πειράζεις. Ἄφες αὐτήν»…

.             5. Ἰοῦδες ὅλων τῶν αἰώνων, σᾶς μιλεῖ ὁ Χριστός. Καὶ σᾶς λέγει: Ἀφῆστε ἥσυχους τοὺς πιστούς μου, τὸ ποίμνιό μου. Ζῆστε μέσα στὴν ὑποκρισία, στὰ συμφέροντα καὶ στοὺς ἐγωισμούς σας. Συνεχίστε, ἐφ᾽ ὅσον θέλετε, τὴν ζωή σας, «πλανῶντες καὶ πλανώμενοι» μέσα στὴν ματαιότητα. Κάτω τὰ χέρια σας ὅμως ἀπὸ τοὺς πιστούς μου. Ἀπὸ ὅσους λίγους μοῦ ἀπέμειναν στοὺς ἀποκαλυπτικοὺς αὐτοὺς καιρούς, ὅλοι ἐσεῖς ποὺ τοὺς ἐκμεταλλεύεσθε. Ποὺ ἐκμεταλλεύεσθε τὸ ὄνομά μου, γιὰ νὰ ἀναδειχθεῖτε καὶ νὰ πλουτήσετε. Ποὺ διαστρέφετε τὸ εὐαγγέλιό μου, γιὰ νὰ ὑποδουλώνετε καὶ νὰ ἀδικεῖτε. Μακριὰ οἱ Ἰοῦδες ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία μου, ἔστω καὶ ἂν προφασίζεσθε ὅτι διδάσκετε τὸν θεῖο λόγο. Ἔστω καὶ ἂν φέρετε τὸ σχῆμα τοῦ κληρικοῦ, ἐνῷ δὲν παύετε νὰ πορεύεσθε κατὰ τὶς ἐπιθυμίες τῶν καρδιῶν σας, διδάσκοντας ἔτσι τοὺς ἀνθρώπους. Ἀφῆστε ἥσυχη τὴν Μαρία. Κάθε ψυχὴ ποὺ μὲ δέχεται, ὅπως πράγματι εἶμαι, ὡς Θεὸ δηλαδὴ ἀληθινό, Σωτήρα καὶ Κύριο. Γιατί μόνο σ᾽ αὐτὲς τὶς ψυχὲς ἀνήκω καὶ μόνο αὐτὲς οἱ ψυχὲς ἀποτελοῦν καὶ ἐκφράζουν γνήσια καὶ αὐθεντικὰ τὴν Ἐκκλησία μου… Εἶναι γεγονὸς ὅτι πάνω ἀπὸ τὴν ἀθεΐα, τὸν ὑλισμό, τὶς αἱρέσεις καὶ κάθε κεκηρυγμένο ἐχθρό τοῦ Χριστιανισμοῦ, δὲν ὑπάρχει μεγαλύτερος ἀντίπαλος τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ ἐκείνους ποὺ προδίδουν τὸν Χριστὸ στοὺς ἐχθρούς Του. Ἀπὸ τοὺς Ἰοῦδες τῆς Ἐκκλησίας. Εἶναι πολὺ βαρὺς ὁ λόγος ἐκεῖνος τοῦ Χριστοῦ μας στὴν πολιτικὴ ἐξουσία: «Ὁ παραδιδούς μέ σοι μείζονα ἁμαρτίαν ἔχει» (Ἰωάν. ιθ´11).
.             ΕΞΩ ΟΙ ΙΟΥΔΕΣ… Ναί, ἀλλὰ μὴ ξεχνᾶμε, ἀδελφοί μου! Τίποτε δὲν κάνει ὁ Θεὸς χωρὶς τὴν θέληση τὴ δική μας καὶ -τὸ σπουδαιότερο- χωρὶς τὰ χέρια τὰ δικά μας…

.             6. Κάπου εἶναι στημένος ἕνας παράξενος Σταυρός. Γιὰ ἐσταυρωμένο ἔχει ἕνα σῶμα χωρὶς χέρια. Καὶ στὴν βάση του εἶναι κρεμασμένη μιὰ ἐπιγραφὴ μὲ τὰ λόγια: Δὲν ἔχω ἄλλα χέρια ἀπὸ τὰ δικά σας… Πράγματι ὁ Θεὸς δὲν ἔχει χέρια ἄλλα ἀπὸ τὰ δικά μας. Ἐνεργεῖ μέσα στὴν ἱστορία -θέλει καὶ ἐνεργεῖ- μὲ τὰ δικά μας χέρια. Μὲ τὰ χέρια ἐκεῖνα, ποὺ εὐλογοῦν τὸν εὐχαριστιακὸ ἄρτο καὶ οἶνο, γιὰ νὰ μεταβληθεῖ σὲ ἄχραντο δεσποτικὸ Σῶμα καὶ Αἷμα. Δρᾶ ὁ Θεὸς μὲ τὰ δικά μας χέρια. Ὅπως καὶ βλέπει μὲ τὰ δικά μας μάτια, καὶ ἀκούει μὲ τὰ δικά μας αὐτιά. Τρέχει μὲ τὰ δικά μας πόδια. Μιλεῖ μὲ τὸ στόμα μας, ἀγαπᾶ μὲ τὴν καρδιά μας, ἀγωνίζεται μὲ τὴν ψυχή μας! Ἂν διαιωνίζεται τὸ δρᾶμα τῆς κοινωνίας, δὲν ὀφείλεται σὲ ἀδια- φορία τοῦ Θεοῦ. Εἶναι γιατί τὰ μέλη μας καὶ ὅλη ἡ ὕπαρξή μας δὲν ἔγιναν ἀκόμη «μέλη Χριστοῦ» καὶ «καινὴ κτίσις». Εἶναι γιατί δὲν γίναμε ἀκόμη τὰ χέρια, τὰ πόδια, τὰ μάτια, τὰ αὐτιά, τὸ στόμα, ἡ καρδιά, ἡ ψυχὴ τοῦ Χριστοῦ. Εἶναι γιατί δὲν χριστοποιηθήκαμε ἀκόμη. Καὶ χωρὶς χριστοποιημένους χριστιανοὺς οἱ Ἰοῦδες δὲν ἀπομακρύνονται, ἡ Ἐκκλησία δὲν νικᾶ, οὔτε μεταμορφώνεται ἡ κοινωνία!

Τρίτη 29 Μαΐου 2018

ΠΕΡΙ ΜΕΛΕΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΝΟΜΟΥ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΑΓΙΟ ΜΑΡΚΟ ΑΣΚΗΤΗ



ΠΕΡΙ ΜΕΛΕΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΝΟΜΟΥ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ
ΑΓΙΟ ΜΑΡΚΟ ΑΣΚΗΤΗ
ΚΟΠΟΙ ΥΠΕΡ ΕΥΣΕΒΕΙΑΣ 
ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ 
ΑΓΑΠΗ.


Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΑΠΑΡΤΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΕΞΗΣ ΜΕΡΗ
ΘΛΙΨΕΙΣ & ΑΜΕΤΕΩΡΙΣΤΟ ΠΡΟΣΕΥΧΗ.
ΕΝΤΟΛΗ ΑΓΑΠΗΣ
ΟΙ ΘΛΙΨΕΙΣ ΞΕΦΥΤΡΩΝΟΥΝ  ΕΞ ΑΙΤΙΑΣ ΤΩΝ ΑΜΑΡΤΙΩΝ ΓΙΑΤΙ ΒΓΑΖΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ ΤΗΝ ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΟΣΥΝΗ & ΤΗΝ ΕΛΛΕΙΨΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ.
ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΗΜΕΙΩΣΟΥΜΕ ΕΔΩ ΟΤΙ Η ΘΥΓΑΤΕΡΑ ΤΗΣ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΚΕΝΟΔΟΞΙΑ ΠΟΥ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΘΕΤΟΥΜΕ ΩΣ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΜΑΣ.Ο ΑΓΙΟΣ ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΠΙΣΗΣ.
Η ΣΑΡΚΑ ΕΧΕΙ ΘΕΛΗΜΑ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΤΗΣ ΔΙΑΝΟΙΑΣ & ΤΟΥΤΟ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΕΙΘΑΡΧΟΙ.
ΣΕ ΑΛΛΟ ΣΗΜΕΙΟ Ο ΑΓΙΟΣ ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΟΣΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ ΘΕΟΣΕΒΕΙΑΣ ΕΧΟΥΜΕ .
ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΜΕ ΝΑ ΑΜΑΡΤΑΝΟΥΜΕ
ΝΑ ΥΠΟΜΕΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΘΛΙΨΕΙΣ
ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΟΜΕΝΕΙ ΤΙΣ ΘΛΙΨΕΙΣ ΝΑ ΠΕΝΘΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΛΕΙΨΕΙΣ ΣΤΗΝ ΥΠΟΜΟΝΗ.
ΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΑΡΕΚΡΟΠΕΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΑΡΕΣΚΕΙΑΣ????
ΕΔΩ ΑΠΑΝΤΑ Ο ΑΓΙΟΣ ΑΣΚΗΤΗΣ
ΑΝΘΡΩΠΟΑΡΕΣΚΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΡΕΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΜΕ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ.
Η ΡΙΖΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΚΟΤΕΙΝΑ ΠΑΘΗ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ
ΦΘΟΝΟΣ,ΜΙΣΟΣ, ΖΗΛΕΙΑ, ΔΟΛΟΣ,,ΦΙΛΟΝΙΚΕΙΑ,ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ,,ΟΦΘΑΛΜΟΔΟΥΛΕΙΑ,ΚΑΤΑΛΑΛΙΑ,ΨΕΜΑ,ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ,& ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ ΕΥΛΑΒΕΙΑ.
ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΥΠΟΓΡΑΜΙΖΕΙ ΟΤΙ ΔΙΑΒΑΛΟΥΜΕ ΑΝΩΝΥΜΩΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΡΥΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΚΟΛΟΓΙΑ& ΕΓΚΩΜΙΑΖΟΥΜΕ ΕΝΑΡΕΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΑΠΟΣΤΡΟΦΗ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ.



ΕΠΙΣΗΣ ΔΙΑΤΗΡΟΥΜΕ ΚΑΚΙΕΣ ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΜΑΣ.
ΔΕΝ ΕΛΕΓΧΟΥΜΕ ΤΑΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΜΑΣ ΕΝΩ ΕΙΜΑΣΤΕ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΕΜΕΙΣ ΓΙΑ ΟΣΑ ΛΕΧΘΗΚΑΝΕ .
ΕΠΙΣΗΣ ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΑΝ ΠΕΦΤΟΥΜΕ ΣΕ ΠΛΑΝΗ Η ΑΓΝΟΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕ ΑΛΛΟΥΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΑΜΑΡΤΙΕΣΔΗΛ. ΤΑ ΕΠΙΡΙΠΤΟΥΜΕ ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ ΕΝΩ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΠΟΛΕΜΑΜΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΜΑΣ ΕΑΥΤΟ. ΝΑ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΓΝΩΣΤΗ ΡΗΣΗ .ΠΑΝΤΑ ΠΩΛΗΣΟΝ  ΜΑΡΚΟΝ ΑΓΟΡΑΣΟΝ.
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΕΡΙ ΘΛΙΨΕΩΝ.

Δευτέρα 28 Μαΐου 2018

H βασιλεία των ουρανών βιάζεται» •Αγιος Νικόλαος Αχρίδος

 

Αγίου Νικολάου Aχρίδος, †1956

«H βασιλεία των ουρανών βιάζεται»
(Ματθ. 11, 12)
...O Κύριος απαιτεί από τους πιστούς Του να ασκήσουν κάθε δυνατή βία, να καταβάλουν κάθε κόπο, να εργάζονται έως ότου έχουν το φως, να προσεύχονται δίχως διακοπή, να απαιτούν, να ζητούν, να κρούουν, να νηστεύουν, να επιτελούν πολυάριθμα έργα ελεημοσύνης -όλα τούτα με σκοπό να τους ανοιχτεί η βασιλεία των ουρανών, δηλαδή η μεγάλη, φοβερή και ζωοποιός παρουσία του Θεού.

Αγρυπνείτε ουν εν παντί καιρώ δεόμενοι, λέει ο Κύριος, ίνα καταξιωθήτε εκφυγείν πάντα τα μέλλοντα γίνεσθαι και σταθήναι έμπροσθεν του υιού του ανθρώπου (Λκ. 21, 36).

Αγρυπνείτε επάνω στη καρδιά σας για να μην προσκολληθεί στη γη. Αγρυπνείτε επάνω στους λογισμούς σας για να μην σας απομακρύνουν από το Θεό. Αγρυπνείτε επάνω στα έργα σας για να διπλασιάσετε το τάλαντο σας και όχι να το ελαττώσετε και απολέσετε. Αγρυπνείτε επάνω στις ήμερες σας για να μην σας αιφνιδιάσει ο θάνατος και σας αρπάσει αμετανόητους, εν μέσω των αμαρτιών σας.
Τέτοια είναι η ορθόδοξη πίστη μας: εξ ολοκλήρου δημιουργική, καθολικά προσευχητική και νηπτική, με δάκρυα και βία. Καμία άλλη πίστη δεν προτείνει στους πιστούς της τόση βία για να καταξιωθούν να σταθούν ενώπιον του Υιού του Θεού. Όλη αυτή τη βία την έχει προτείνει σε ολόκληρο τον κόσμο και την ενετείλατο στους πιστούς Του ο Ίδιος ο Κύριος και Σωτήρας, ενώ η Εκκλησία διαρκώς την ανανεώνει επαναλαμβάνοντας την από αιώνα σε αιώνα, από γενεά σε γενεά, εξαίροντας στα μάτια των πιστών τον όλο και μεγαλύτερο αριθμό των ηρώων του πνεύματος οι όποιοι επλήρωσαν το νόμο και καταξιώθηκαν δόξης και δυνάμεως ανέκφραστης στον ουρανό μα και στη γη.

Από την άλλη πλευρά όμως, δεν πρέπει να απατώμαστε και να νομίζουμε πώς όλοι οι κόποι και η βία ενός άνθρωπου αποφέρουν από μόνα τους τη σωτηρία. Δεν πρέπει να νομίζουμε πώς ο άνθρωπος μόνο με την ατομική προσπάθεια και βία θα φτάσει στη παρουσία του Ζώντος Κυρίου. Αν ο Κύριος δεν το θελήσει, κανένας θνητός δεν μπορεί να σταθεί προ προσώπου Αυτού. Γιατί ο Ίδιος ο Κύριος ο όποιος έχει θεσπίσει όλα αυτά λέει σε άλλο σημείο: όταν ποιήσητε πάντα τα διαταχθέντα υμίν, λέγετε ότι δούλοι αχρείοι εσμέν, ότι ο οφείλομεν ποιήσαι πεποιήκαμεν (Λκ. 17, 10). Και πάλι σε άλλο σημείο: ουδείς δύναται ελθείν προς με, εάν μη ο πατήρ ο πέμψας με ελκύσει αυτόν (Ιω. 6, 44). Σε άλλο σημείο πάλι λέει: ότι χωρίς εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν (Ιω. 15, 5). O Απόστολος Παύλος, γράφοντας στην ίδια συνάφεια προς τους Εφεσίους λέει: χάριτι εστέ σεσωσμένοι (Έφ. 2, 5).

Τι μπορούμε να πούμε ύστερα απ' όλα τούτα; μήπως ότι όλοι οι κόποι μας για τη σωτηρία είναι μάταιοι; Μήπως να κατεβάσουμε τα χέρια και να περιμένουμε μέχρις ότου ο Κύριος φανερωθεί και μας τάξει κάτω από τη δύναμη Του και τη παρουσία Του; Μήπως δεν το φωνάζει και ο ίδιος ο προφήτης Ησαΐας ότι ως ράκος αποκαθημένης πάσα η δικαιοσύνη ημών (Ησ. 64, 6); να παραιτηθούμε λοιπόν από τις προσπάθειες και τους κόπους μας; Τότε όμως δεν θα μοιάσουμε με τον δούλο εκείνον ο οποίος παράχωσε στη γη το τάλαντο και άκουσε από τον κύριο του να τον αποκαλεί δούλο οκνηρό και πονηρό;

Οφείλουμε να νήφουμε και να εφαρμόζουμε τις εν¬τολές του Κυρίου οι οποίες είναι ξεκάθαρες σαν τον ήλιο. Θα πρέπει να καταβάλουμε όλη μας τη προσπάθεια αλλά είναι στην εξουσία του Θεού να ευλογήσει τον αγώνα μας και να μάς εισάγει στη παρουσία Του. Υπέροχα το έχει ερμηνεύσει αυτό ο Απόστολος Παύλος όταν λέει: εγώ εφύτευσα, Απολλώς επότισεν, αλλ' ο Θεός ηύξανεν. Ώστε, ούτε ο φυτεύων εστί τι ούτε ο ποτίζων άλλ' ο αυξάνων Θεός (Α' Κορ. 3, 6-7). Από το Θεό λοιπόν εξαρτώνται τα πάντα, από τη δύναμη του Θεού, τη σοφία και το έλεος Του. Σε μάς πάλι ανήκει το να φυτεύουμε και να ποτίζουμε και αυτό μας το καθήκον οφείλουμε να μην το αμελούμε γιατί κινδυνεύουμε να χαθούμε αιωνίως.a

Καθήκον του γεωργού είναι να οργώνει και να αρδεύει μα από τη δύναμη, τη σοφία και το έλεος του Θεού εξαρτάται το αν ο σπόρος θα βλαστήσει, θα μεγαλώσει και θα αποφέρει καρπό.

Καθήκον του επιστήμονος είναι να έρευνα και να αναζητά μα από τη δύναμη, τη σοφία και το έλεος του Θεού εξαρτάται το αν θα του αποκαλυφθεί η γνώση.

Καθήκον των γονέων είναι να φροντίζουν και ανατρέφουν τα τέκνα τους εν φόβω Θεού μα από τη δύναμη, τη σοφία και το έλεος του Θεού εξαρτάται το αν και μέχρι πότε θα ζήσουν τα παιδιά τους.

Καθήκον του ιερέα είναι να διδάσκει τους πιστούς, να τους ενημερώνει, να ελέγχει και διορθώνει μα από τη δύναμη, τη σοφία και το έλεος του Θεού εξαρτάται το αν ο κόπος του θα φέρει καρπούς.

Καθήκον όλων μας είναι να μοχθούμε και κοπιάζουμε για να γίνουμε άξιοι να παρασταθούμε ενώπιον του Υίού του Θεού μα από τη δύναμη, τη σοφία και το έλεος του Θεού εξαρτάται το αν θα μάς δεχτεί ο Κύριος.

Δεν πρέπει όμως πάλι να κοπιάζουμε δίχως ελπίδα στο έλεος του Θεού αλλά όλη η προσπάθεια μας να θερμαίνεται από την ελπίδα πώς ο Κύριος είναι δίπλα μας και θα μας δεχτεί στη παρουσία του προσώπου Του. Δεν υπάρχει βαθύτερη και πιο αστείρευτη πηγή από τη πηγή του ελέους του Θεού. Όταν ο άσωτος υίός μετενόησε ύστερα από τη θλιβερή πτώση του στο επίπεδο της ζωής των χοίρων, ο εύσπλαχνος πατέρας βγήκε σε συνάντηση του, τον αγκάλιασε και τον συγχώρησε γιατί ο Θεός βγαίνει ακούραστα προς συνάντηση των μετανοημένων παιδιών Του και απλώνει τα χέρια Του προς όλους εκείνους πού στρέφουν το πρόσωπο τους προς Εκείνον. Επέτασα τας χείρας μου όλην την ημέραν προς λαόν απειθούντα και αντιλέγοντα (Ησ. 65, 2), λέει ο Κύριος για τους Εβραίους. Όταν λοιπόν ο Κύριος απλώνει τα χέρια Του προς τους απειθείς, πόσο περισσότερο το κάνει προς τους υποτασσόμενους; Λέει ο υπάκουος προφήτης Δαυίδ: προωρώμην τον Κύριον ενώπιον μου διαπαντός, ότι εκ δεξιών μου εστίν ίνα μη σαλευθώ (Ψ. 15, 8-9). Στους ευπειθείς αγωνιστές για τη σωτηρία λοιπόν, δεν αρνείται ο Κύριος τη παρουσία Του.

Έτσι, ας μην θεωρούμε ανόητη αυτή τη προσπάθεια καθώς το νομίζουν οι άθεοι και οι απαισιόδοξοι αλλά κοπιάζοντας και μοχθώντας στο μέγιστο βαθμό, ας ελπίζουμε στο έλεος του Κυρίου και Θεού μας. "Ας προεκτείνουμε τους κόπους μας και ας μας φωτίζει σ' αυτό και το παράδειγμα εκείνων των τεσσάρων οι όποιοι σκαρφάλω¬σαν στη στέγη της οικίας και κατέβασαν τον πέμπτο και παράλυτο φίλο τους μπροστά στον Κύριο. "Αν το ένα πέμπτο της ψυχής μας είναι παραλελυμένο και σεσηπωμένο από την ασθένεια, ας σπεύσουμε αμέσως με τα υπόλοιπα τέσσερα μέρη προς τον Κύριο και ο Κύριος θα θεραπεύσει το ασθενές πού βρίσκεται μέσα μας.

Εάν μία από τις αισθήσεις μας προσβληθεί σε τούτο τον κόσμο και ασθενήσει, ας προστρέξουμε με τις άλλες αισθήσεις προς το Κύριο για να σπλαχνιστεί ο Κύριος την αρρωστημένη αίσθηση και να το θεραπεύσει. Όταν ασθενήσει ένα μέλος του σώματος, οι γιατροί συνιστούν συνδυασμένη φροντίδα, προφύλαξη και περιποίηση του υπολοίπου σώματος για να καταστεί το υγιές μέρος ακόμα πιο υγιές και ισχυρό, αποβαλόντας την αδυναμία από εκείνο πού είναι άρρωστο.

Έτσι γίνεται και με τη ψυχή μας. Αν ο νους μας έπεσε σε αμφιβολία, ας αγωνιστούμε γρήγορα με τη καρδιά και τη ψυχή μας να ενδυναμώσουμε τη πίστη μας και τον αρρωστημένο νου μας να τον ενισχύσουμε και να τον θεραπεύσουμε εν Κυρίω. Αν σφάλαμε με τη λησμοσύνη της προσευχής, ας σπεύσουμε με έργα ελεημοσύνης να επαναφέρουμε τη χαμένη διάθεση για ικεσία και το αντίστροφο.

O Κύριος θα επιβλέψει στη πίστη μας, στο κόπο και τη προσπάθεια και θα μας σπλαχνιστεί. Κατά το άπειρο έλεος Του θα μας εισάγει στη παρουσία Του η οποία είναι αθάνατη και ζωοποιός. Μέσα σ' αυτή τη παρουσία ζουν, ενισχύονται και αγάλονται οι πολυάριθμες αγγελικές δυνάμεις και οι στρατιές των Αγίων. Στον Κύριο και Σωτήρα μας Ιησού Χριστό ας ανήκει η δόξα και η ευχαριστία, μαζί με τον Πατέρα και το Πνεύμα το Άγιο - την ομοούσιο και αχώριστο Τριάδα, τώρα και πάντοτε σε όλους τους αιώνες. Αμήν.

(Μετάφρασις από τα σερβικά υπό Γεωργίου Κ.)

Περιοδικό "Ο Όσιος Φιλόθεος της Πάρου"
Τεύχος 29

Εκδόσεις "Ορθόδοξος Κυψέλη"
Θεσσαλονίκη